Nijer Günlügü

Çocuk mu, anne mi? Yoksa çocuk-anne mi?

Nijer’de kadın olmak çok zor. Ev işleri dünyanın her yerinde olduğu gibi burada da tamamen kadının üzerine yıkılmış. Sadece bununla kalsa iyi, çünkü ev işleri kadınların sırtındaki yüklerden sadece birisi, hem de en hafiflerinden birisi. Yukarıda da bahsettiğim gibi burada 17 yaşında bekar bir bayan görmek neredeyse imkansız, ya evli bayanlara ya da kız çocuğuna rastlarsınız ortası yok… Nijerli kadınlar buluğ çağına erer ermez hemen evlendiriliyorlar. Özellikle de güzel olan kızlar hemen yörede hali vakti yerinde olan birine ikinci veya üçüncü eş olarak veriliyorlar. Nijer’de genç kızlık dönemi diye bir şey yok. Nijerli kızlar daha çocukluğun ne demek olduğunu anlayamadan evlendiriliyorlar. Anne ve eş olmanın sorumluluğu karşılıyor kısa hayatlarının erken döneminde onları… Devamını oku »

05 Mart 2007 İhsan Özyürek 7 yorum

Babalarının Elinden Tutmaz Mı Çocuklar?

Biraz da buradaki çocuklardan bahsedeyim. Enteresandır, burada ebeveynlerin çocuklara karşı bir sevgi gösterisinde bulunduğuna rastlamadım. Babasının elini tutan bir çocuk görmedim henüz. Annelerin ise yalnız sırtında görebiliyorum çocukları, elinden tutmuş görmek zor. Sokaklar çocuklarla dolu, sokakta onlarla birlikte yürümen gerekiyor, hele elinde fotoğraf makinesi varsa peşini kesinlikle bırakmıyorlar. Devamını oku »

26 Şubat 2007 İhsan Özyürek 8 yorum

Bir Papaya, Bir portakal…

Sabahın dördünde, henüz Nijer’in çocukları yol kenarlarında belirmeye başlamamışken koyuluyoruz yola… Yolculuğum boyunca beni en çok zorlayan şey, tabi ki bavulum… Nijer’de Türkiye’den getirdiğim hazır yemekler ve kahvaltılık malzemeler burada imdadıma yetişiyor. Nijer’de bizlerin alışık olduğu türden pek bir şey yok. Kaldığım şehirde lokanta yok, Didar’da genelde kız çocukların sattığı ev yapımı yemekler var. Bir keresinde onlardan öğrendiğim bir yemeği yapmayı denedim. Tatlı patateslerin haşlanması ile yapılıyordu ve hiç de fena olmamıştı. Devamını oku »

24 Şubat 2007 İhsan Özyürek 8 yorum

Zender Sokaklarında Sömürge Tarihi

Başkent Niamey büyük bir şehir. Başkent olalı henüz 20 yıl olmuş gerçi. Daha öncesinde, Nijer ve Nijerya birleşik iken başkent Zender’miş. Zender’in sahraya yakın oluşu, suyun az olması, Niamey’e kıyasla merkezi olmayışı nedeniyle, Niamey başkent ilan edilmiş. Bir gün eski başkent Zender’e de yolum düşmüştü. Zender’in kurtuluşu nedeniyle düzenlenen etkinlikleri izleme fırsatım oldu. Festival havasında geçen kutlamalarda, bir müzikalle Nijer’in tarihi geçmişi canlandırıldı. Tercümanım imdadıma yetişti Allah’tan. Bu sayede, gözlerim müzikali izlerken gösterinin kısa özeti de kulağıma fısıldanıyordu.

Devamını oku »

16 Şubat 2007 İhsan Özyürek 3 yorum

Mutedil Sıcaklar Geride Kalmış Meğer

Yine havaalanındayım, garip ve muhtaç insanlar için yollardayım. Uzun bir uçak yolculuğundan sonra uçağımız Nijer’in başkenti Niamey’e iniyor. Yaklaşık üç hafta önce sıla yolunda kendimi heyecanla attığım havaalanına, cebimde yeni projelerle dönüyorum. Öncelikle bazı görüşmelerde bulunmam gerek, belediye ile ve partner kuruluşumuz GOLBİ ile son kontrolleri yaptıktan sonra kanal projemiz tamamlanmış olacak. Su kanalı Nijer için bereket demek, unutulmuş kızıl toprakların suyla buluşması demek… Devamını oku »

15 Şubat 2007 İhsan Özyürek 6 yorum

Çocuk Ruhumu Kucağımda Görüyorum Sanki…

Niamey, Kazablanka, İstanbul, Antalya derken şimdi Alanya’dayım. Saat gecenin 01:00’i. Artık evimdeyim, Nijer’in kızıl toprağı, saçımı okşayan kumları, derin hülyalara daldıran yakıcı güneşi uzakta artık… Sıladayım, eşim ve çocuklarım yanı başımda… Devamını oku »

14 Şubat 2007 İhsan Özyürek 4 yorum

Havada Tedirginlik ve Sılaya Varış

İstanbul’dan, vakıf merkezinden gelen çağrının peşine düşmüş, bayramda hasretleri yüreğimi sızlatan çocuklarımın suretleri gözümün önünde, kendimi Niamey Havaalanı’na atmıştım. Biletimin aktarma zincirinde görülen bir hafta bekleme zorunluluğunun şokunu attıktan ve sorunu hallettikten sonra, artık İstanbul’a gitmeye hazırdım. Nijer’de bulunduğum süre içerisinde yaşadıklarımı, hayata geçirmekte olduğumuz su kanalı projesini İstanbul’daki dostlarla paylaşmalı, Nijerli dostlarımın heyecanını onlara aktarmalıydım. Devamını oku »

12 Şubat 2007 İhsan Özyürek 3 yorum

Kırmızı Pabuç İhtiyacı

Vakıf merkezindeki arkadaşlar Nijer’de uygulanması muhtemel bazı yeni projeleri istişare etmek için beni çağırıyorlardı. Bir nevi hava değişimi olması bakımından da kısa süreli bir aranın iyi olduğunda ittifak ettikten sonra görüşme bitti. Telefonu kapatır kapatmaz gelen haberin olumlu etkisiyle neredeyse sevinçten uçacaktım. Şimdi bana “Madem� Türkiye’yi� bu kadar çok seviyordun da� Nijer’deki onca işin altına neden girdin” diye sorabilirsiniz. Bu haklı soruyu ilk planda bende kendime sordum diyebilirim. Kanal inşaatı henüz bitmemişti, su kuyuları ve bilgisayar laboratuarı içinde yapılacak çok iş vardı. Bütün bu işlerin altından kalkabilmek için gerekli olan dirayeti sanki kendimde göremiyordum. İstanbul’dan aldığım haberin yaşattığı sevinç yerini bir anda kötü bir şüpheye bırakmıştı. Devamını oku »

07 Şubat 2007 İhsan Özyürek 6 yorum

Bir Rüya Gibi

Güzel ve bereketli kurban bayramını geride bırakmıştık. Her şey çok güzeldi. Ta ki� Türkiye’den gelen kurban ekibindeki arkadaşların “hadi bize müsaade” demelerine kadar…�
Görevimizi hakkıyla� yerine getirmenin hazzını hep beraber yaşarken bu ayrılık da neyin nesiydi? Geldikleri gibi çabucak hazırlanmaya başladılar. Bense olan bitene anlam vermeye çalışıyordum. Nijer’de geçirdiğim zorlu iki ayın ardından gelen bayram sanki güzel bir rüya gibi geçmişti. Şimdide benim dahil olmadığım yeni bir bayramla karşı karşıyaydım sanki. Devamını oku »

04 Şubat 2007 İhsan Özyürek Yorum yok

Türkiye! Türkiye! Sloganlarıyla Nijerli Çocuklar

30 Ocak 2007 İhsan Özyürek 20 yorum